کوش آداسی

کوش‌آداسی (به ترکی استانبولی: Kuşadası؛ به معنای جزیرهٔ پرنده) در ۷۱ کیلومتری شهرستان مرکزی استان آیدین و در نوار ساحلی منطقه اژه واقع شده‌است و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۵۸٬۶۵۰ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۶۲٬۶۳۷ نفر جمعیت دارد.

این شهرستان که از شمال با سلجوق و پاموجاک و از جنوب با شبه جزیره دیلک همسایه‌است در کانون مراکز مهم گردشگری از جمله ازمیر، افسوس، مریم آنا (خانه حضرتمریم)، میلت، دیدیم، پاموک کاله، مارماریس و بودروم قرار دارد. بندر کوش آداسی به علت نزدیکی با جزیره یونانی ساموس برای گردشگران که به ترکیه مسافرت می‌کنند، از جذابیت خاصی برخوردار است. از بندر کوش آداسی در ماه‌های بهار و تابستان سفرهای منظم با قایق‌های موتوری به جزیره یونانی ساموس برگزار می شود. قایق‌های تفریحی مدرن که تورهای آبی را برگزار می‌کنند زیبایی خاصی به این بندر بخشیده‌اند. بندر کوش آداسی یکی از بنادر مهم منطقه می‌باشد.

تاریخچه
شهر افسوس در ۳۰۰۰ ق.م. توسط ایونی ها در نزدیکی کوش آداسی کنونی تاسیس شد. این شهر در سال ۵۴۶ قبل از میلاد به تصرف ایرانیان درآمد. در سال ۲۰۰ قبل از میلاد امپراتوری روم این شهر را به تصرف خود درآورد و بعد از تقسیم امپراتوری رم، امپراتوری رم شرقی بر این شهر تسلط یافت. یک زلزله باعث تغییر مسیر رودخانه، آب و هوا و در نتیجه نابودی شهر افسوس در نزدیکی کوشی آداسی گردید و بندر جدیدی با نام یونانی اسکالا نُوا (اسکلۀ نو) در محل کنونی کوش آداسی تأسیس شد و جای بندرگاه افسوس را گرفت. پس از حمله سلطان محمد فاتح، این شهر در سال ۱۴۱۳ توسط امپراتوری عثمانی اداره می‌شد. در دوران سلطنت عثمانی‌ها، اسکالا نوا به ساختمان‌های با شکوه مشهور شد.

کاروانسرای اوکاز محمد پاشا یکی از بناهایی است که در آن می‌توان معماری دوران عثمانی را به وضوح مشاهده نمود.

دروازه قلعه، دیوارها و مساجد و همچنین ارگ قلعه در جزیره کبوتر، در دوره عثمانی ساخته شده‌است که منعکس کننده سبک معماری دوران است.

پس از جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۹ کوشی آداسی مورد تاخت و تاز یونانیان قرار گرفت و طی یک مبارزه طولانی در سال ۱۹۲۲ اسکالا نوا بخشی از جمهوری ترکیه شد. پس از نبرد چناق‌قلعه و پیروزی آتاترک، وی به اسکالا نوا آمده و پس از آگاهی از نام یونانی آن بدلیل درگیریهای ترکها و یونان، نام بندر را بر اساس نام جزیره ای در نزدیکی آن به کوش آداسی یا جزیرۀ پرنده تغییر داد.

 
آب و هوای معتدل این منطقه این اجازه را به ساکنان آن داده بود تا به تولید محصولات کشاورزی مانند زیتون، انگور و انجیر در زمین‌های حاصلخیز اطراف بپردازند.

نقشه گوگل

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *